Vitamines tegen bijwerkingen neuroleptica

Antipsychotica kunnen hele vervelende en ernstige bijwerkingen hebben. Bij de klassieke antipsychotica zoals Haldol, Semap en Imap, zijn de stoornissen van het bewegingsapparaat zoals trillen, ongecontroleerde bewegingen en innerlijke onrust met bewegingsdrang (acathisie) vaak ernstiger en treden vaker op dan bij de nieuwere atypische middelen zoals risperidon en Zyprexa. Er is ook een verband tussen deze bewegingsstoornissen en belemmeringen in het denkvermogen t.g.v. de medicatie. Soms is voor behandelaars niet duidelijk welke symptomen met de ziekte en welke met de medicatie te maken hebben. Een chronische stoornis van het bewegingsapparaat als bijwerking van neuroleptica wordt tardieve dyskinesie genoemd. Bij dit soort symptomen kunnen enkele vitamines in hoge dosering verbeteringen teweegbrengen.

Vitamine B6 en Acathisie
Twee onderzoeken toonden verbetering door een kortdurende behandeling van 1200mg vitamine B6 per dag bij patiënten met de diagnose schizofrenie of schizoaffectieve stoornis die last hadden van acute acathisie (innerlijke onrust en bewegingsdrang). In het ene onderzoek trad bij 80% duidelijke vermindering van de klachten op t.o.v. 30% in de placebogroep. In het andere onderzoek waren deze percentages respectievelijk 56% en 6%. In dat onderzoek was ook een groep die voor de acathisie het antidepressivum mianserin (verwand aan Remeron) kreeg. In deze groep was de klachtenvermindering vergelijkbaar met de vitamine B6 groep.
J Clin Psychiatry. 2004 Nov;65(11):1550-4.
Clin Neuropharmacol. 2006 Mar-Apr;29(2):68-72.

Vitamine B6 en tardieve dyskinesie
Ook zijn er enkele onderzoeken die verbeteringen lieten zien door vitamine B6 bij tardieve dyskinesie. In het eerste onderzoek met 15 patiënten die anti-psychotica gebruikten voor schizofrenie of schizoaffectieve stoornis kreeg men gedurende twee periodes van 4 weken vitamine B6 of een placebo. De dosis vitamine B6 was gedurende de eerste week 100mg. Dit werd opgevoerd tot 400mg in de vierde week. De vitamine B6 verminderde de ongecontroleerde en abnormale bewegingen en spierspasmes in het gezicht, de armen en de benen aanmerkelijk. Op een schaal waarop deze symptomen werden beoordeeld daalde deze score van 7,1 naar 2,3. De parkinsonismeverschijnselen (trillen en rigiditeit) verminderden ook. Op die schaal van 21 naar 7,4. De onderzoekers achten 300mg vitamine B6 per dag effectief bij tardieve dyskinesie.
Am J Psychiatry 158:1511-1514, September 2001
Een anderzoek liet soortgelijke grote verbeteringen zien. Nu betrof het een iets groter onderzoek onder 50 patiënten waarbij gedurende 12 weken 1200mg vitamine B6 per dag werd geslikt.
J Clin Psychiatry. 2007 Nov;68(11):1648-54.

Vitamine E en tardieve dyskinesie “Vitamines tegen bijwerkingen neuroleptica” verder lezen

Vitamine C en E voor spierkracht of juist niet?

In 2004 deed men onderzoek onder 1000 Italianen van boven de 65 jaar. Gekeken werd naar het niveau van lichamelijk functioneren door het meten van de loopsnelheid, de afstand die men kon afleggen en hoe snel men uit een stoel kon opstaan. Ook mat men de spierkracht d.m.v. leg-extensions. De uitkomsten werden vergeleken met de hoeveelheid vitamine A, C, E en caroteen in de voeding en in het bloed. Er bleek een verband te bestaan tussen een hoger gehalte vitamine C en E en meer spierkracht en beter lichamelijk functioneren.

“De conclusie van onze studie is dat er een significant verband bestaat tussen de plasma antioxidantconcentraties en lichamelijke prestaties en kracht. Een hogere inname van antioxidanten, vooral vitamine C, bij ouderen blijkt ook geassocieerd te zijn met meer spierkracht. Echter, de mogelijke positieve effecten van een hoge antioxidantinname op prestaties en kracht dienen nog in toekomstige prospectieve studies en klinisch onderzoeken te worden bevestigd.”

Dit laatste is nu gebeurd. Een groep mannen en vrouwen van rond de 65 jaar werden in diverse groepen verdeeld. De helft kreeg elke dag 1000mg vitamine C en 600mg vitamine E. De andere helft een placebo. De meesten volgden gedurende een half jaar een trainingsprogramma met gewichten. Na zes maanden bleek “Vitamine C en E voor spierkracht of juist niet?” verder lezen

Vitamine E en Alzheimer

In een Amerikaans onderzoek werd onderzocht of het gebruik van hoog gedoseerde vitaminepreparaten de kans op de ziekte van Alzheimer vermindert. Tussen 1995 en 1997 werd bij circa 5000 personen van 65 jaar en ouder onderzocht of ze de ziekte van Alzheimer hadden . Dit bleek bij 200 personen uit de testgroep het geval te zijn. Ook werd gekeken welke proefpersonen vitamine C, vitamine E, vitamine B complex of multivitaminetabletten gebruikten. Drie jaar later werden deze mensen nogmaals benaderd. Hierbij werden 104 nieuwe gevallen van Alzheimer vastgesteld. Gecorrigeerd voor leeftijd, sekse, lichamelijke gezondheid en genoten onderwijsniveau werd geen bewijs gevonden voor een beschermend effect van uitsluitend en alleen gebruik van vitamine C , vitamine E ,een multivitaminepreparaat of vitamine B-complex . Onder degenen echter die zowel vitamine C (tenminste 500mg per dag) als vitamine E (tenminste 400ie per dag) supplementen gebruikten – 17% van de mensen – kwam aanzienlijk minder Alzheimer voor: 78% minder bij het eerste onderzoek en 64% minder bij het tweede onderzoek. Onder degenen die zowel vitamine E als een multipreparaat gebruikten ( dat ook vitamine C bevat ) kwam ook minder Alzheimer voor, zij het vaker dan onder de vitamine E+ vitamine C slikkers. Door anderssoortig, dubbelblind, onderzoek zou pas afdoende bewezen kunnen worden dat hoge doses vitamine E + vitamine C bescherming bieden tegen de ziekte van Alzheimer. Het is namelijk zo dat moeilijk corrigeerbare “confounders” oorzakelijk verbanden suggereren die er niet zijn (Archives of Neurology, 2004). Volgens ander onderzoek, onder mensen uit een lagere sociale klasse, kon men namelijk geen bescherming zien van vaitamine E tegen Alzheimer, al kan dat ook aan een wellicht lagere dosering of te kort durend en ongeregeld gebruik gelegen hebben (Annals of Pharmacotherapy).

Uit dierproeven blijkt wel dat een beschermende werking van vitamine E aannemelijk is. Zo kon men de vorming van ß-amyloid halveren door aan speciale muizen tijdig vitamine E te geven. (University Of Pennslyvania Health Systems (2004, March 26). Early Vitamin E Supplements Stem Development Of Hallmark Alzheimer’s)

Te laat begonnen met de extra vitamine E zou volgens die dierproeven geen effect meer kunnen hebben. Toch blijkt uit twee onderzoeken dat hoge doses vitamine E het verloop van de ziekte van Alzheimer kan vertragen. 342 mensen met een ernstige vorm van Alzheimer werden in 4 groepen verdeeld. Ze kregen oftewel 2000 ie vitamine E per dag of het medicijn selegiline (ook deprenyl genoemd, een monamine oxidase remmer en mogelijke antioxidant) of een combinatie van de twee of een placebo. Hierna werd gekeken hoe lang het duurde voordat het helemaal verkeerd ging. Bij de vitamine E groep duurde dit het langst: 670 dagen t.o.v. 440 dagen in de placebogroep. Bij de andere twee groepen was dit gemiddeld 655 respectievelijk 585 dagen. Het is mogelijk dat de gunstige werking van de vitamine E niet te danken was aan een specifieke werking op het eigenlijke ziekteproces maar aan een verbetering van de algehele gezondheidstoestand van de patiënten. (The Lancet, 1997)
Recent onderzoek bevestigt deze bevindingen. De sterfte onder de patiënten die 2000 ie vitamine E per dag kregen was 26% lager dan onder degenen die de vitamine E niet gekregen hadden.

Ook vond men dat vitamine E plus een cholinesteraseremmer [Alzheimermedicatie] beter kan zijn dan slechts één van de twee. “Onze bevindingen lieten zien dat de mensen die een cholinesteraseremmer kregen zonder vitamine E niet langer leefden” aldus onderzoeksleidster Valory Pavlik.

(American Academy of Neurology)