Ashwagandha, geen paardenmiddel

150px-Withania_somnifera,_vrug,_Manie_van_der_Schijff_BTAshwagandhaaaaaaa ! Zo uitgesproken klinkt het als een toverspreuk uit één van de 1001- nachtverhalen. Of misschien doet het u denken aan de naam van een Indische prinses van heel lang geleden. Wat dit laatste betreft zit u – althans geografisch gesproken – aardig in de buurt, maar Ashwagandha is geen persoon en ook geen spreuk, maar een plant met een eeuwenoude traditie van bijzondere geneeskrachtige eigenschappen. Het is een bekend fytotherapeuticum uit de Indiase (ayurvedische) geneeskunde, en wordt daarom ook wel Indiase ginseng genoemd. In het Sanskriet betekent “ashwa” paard en “ghanda” geur en voor wie de wortel van deze plant bekijkt en er aan ruikt is de associatie met paarden duidelijk. De Latijnse benaming luidt Withania somnifera.  Lees “Ashwagandha, geen paardenmiddel” verder

Wondermiddelen bestaan (nog) niet

© Sandra
© Sandra

Als je de diagnose kanker over je hoort afroepen, dan is het alsof het hoogpolig tapijt van het leven met een ruk onder je voeten vandaan wordt getrokken. Verbijstering, ongeloof en gevoelens van verslagenheid bekruipen je van alle kanten, gevolgd door vragen over zingeving en zinloosheid. In zo`n crisissituatie is het niet verwonderlijk dat mensen op zoek gaan naar allerlei informatiebronnen die genezing beloven. Ook collega Adriaan Pruyssers en ik ontvangen soms noodkreten van kankerpatiënten met de vraag “of wij een middel tegen kanker weten”. Natuurlijk zijn wij zeer vereerd met het in ons gestelde vertrouwen, maar helaas,  zo`n middel kennen wij niet. Wij zijn nu eenmaal geen wetenschappers of artsen – die er overigens ook niet over beschikken -, maar voedingskundigen. We zijn wel voorstanders van integrale oncologie, dat wil zeggen een gecombineerde aanpak van reguliere en complementair-nutritionele kankerbehandelingen, waarbij wij ons pijnlijk bewust blijven van de beperkingen die nu eenmaal aan elke stroming binnen de geneeskunde kleeft, ook de nutritionele. Lees “Wondermiddelen bestaan (nog) niet” verder

De Boodschappencoach!

Niet alleen Nederland, maar ook 23 andere Europese landen willen het aanbod van voedingsmiddelen gezonder maken door het verminderen van zout, verzadigd vet, suiker en calorieën. Dat is de uitkomst van een conferentie die op 22 februari j.l. in Amsterdam is gehouden in het kader van het Nederlandse voorzitterschap van de Europese Unie. Het akkoord betreft een betere samenwerking van zowel overheid, als voedingsindustrie en patiënten-en consumentenorganisaties. Maar aangezien minister Edith Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport zo`n 2 jaar geleden ook al een akkoord met het bedrijfsleven heeft getekend om de samenstelling van levensmiddelen te verbeteren en ik – en vele anderen – bij mijn dagelijks bezoek aan de supermarkt van de uitwerking van dat verdrag nauwelijks iets gemerkt heb, stemt een dergelijke berichtgeving mij geenszins positief. De Consumentenbond vond dat akkoord destijds dan ook “gatenkaas”, omdat vrijblijvende regulering op het gebied van voedingsverbetering tot nu toe niets heeft opgeleverd.

Frankenfood Lees “De Boodschappencoach!” verder

Statines en vitamine K2

simvastatine-atorvastatineIn 2014 vaardigde de American College of Cardiology en de American Heart Association nieuwe richtlijnen uit voor het gebruik van statines. Volgens die richtlijnen zouden zelfs gezonde personen met een laag risico op hartproblemen hun leven lang statines moeten nemen. Dit zou betekenen dat een kwart van de Britse bevolking tussen 30 en 85 jaar daarvoor in aanmerking komt. Maar vier vooraanstaande wetenschappers te weten J.D. Abramson, H.G. Rosenberg, N.Jewell en J.M.Wright hebben op dat opiniestuk felle kritiek geuit. John Abramson en zijn collega`s merkten op dat gedragsfactoren als roken, gebrek aan lichaamsbeweging en ongezonde voeding verantwoordelijk zijn voor 80% van hart en vaatziekten en om die reden een veel grotere bedreiging voor de volksgezondheid vormen dan een hoog cholesterolgehalte. 

Wat zijn statines? Lees “Statines en vitamine K2” verder

Onverteerbaar

© Money
© Money

Een paar weken geleden gingen mijn vrouw en ik op kraambezoek. Een vriend van ons was voor de tweede keer vader geworden; dit keer van een wolk van een dochter. Moeten we nog een leuk slabbetje voor de kleine kopen ? vroeg ik aan mijn vrouw. Nee zei ze, daar hebben ze er al 13 van; we kopen een rompertje. En inderdaad, die ontbrak aan het geluk van de kleine meid. Alles goed met moeder en kind ? is bij zo`n bezoekje altijd mijn – nogal stereotype- vraag. Het antwoord van de kraamvrouw was: niet helemaal. De baby had wat last van spugen, en nu was de huisarts zo vriendelijk geweest Omeprazol voor te schrijven. Ik fronste mijn wenkbrauwen en keek met enige verbazing naar mijn vriend. We proberen het nu met johannesbroodpitmeel zei de moeder ietwat verontschuldigend, die begreep dat ik het gebruik van omeprazol voor een beetje spugen van een twee weken oude zuigeling wel een erg grof geschut vond. En ik sta niet alleen in die mening.  Lees “Onverteerbaar” verder

Dodelijke medicijnen….

Vroeger werden ze pestilentieën genoemd, tegenwoordig heten ze epidemie en pandemie. Begrippen als zwarte dood of pest kennen we uit de geschiedenisboeken, aids, cholera, malaria, mazelen en tuberculose zijn woorden die ons via de dagelijkse media bereiken. Het aantal mensen dat overlijdt aan aids en malaria is nog steeds hoog, maar niet omdat we niet weten hoe we die ziekten moeten aanpakken. De hoge sterfte is eerder te wijten aan inkomensongelijkheid en de buitensporige kosten van levensreddende medicijnen voor de bevolking in ontwikkelingslanden. Maar de mensheid wordt helaas door nog twee epidemieën geplaagd die uiterst dodelijk zijn en die allebei menselijke oorzaken hebben: tabak en geneesmiddelen. In de Verenigde Staten en Europa zijn geneesmiddelen na hartziekten en kanker de derde doodsoorzaak. Who says ? De Deense hoogleraar prof. dr. Peter Gøtzsche, bioloog, chemicus en arts-internist. Van 1975 tot 1983 werkte hij in de farmaceutische industrie, waar hij zich bezighield met klinische onderzoeken en regelgeving. Hij is tevens medeoprichter van de beroemde Cochrane Collaboration.  Een man met gezag die zijn uitspraken op feiten baseert en niet over één nacht ijs gaat. Over zijn bevindingen schreef hij een boek dat in de medische wereld veel stof deed opwaaien, Dodelijke medicijnen en georganiseerde misdaad, achter de schermen van de farmaceutische industrie. Uitgeverij Lemniscaat verzorgde dit jaar de Nederlandse vertaling. Lees “Dodelijke medicijnen….” verder

Holistische hartdokter

Nee, u kunt alle telefoonboeken van Nederland raadplegen en de lijst met medisch specialisten doorlopen maar u zult hem niet vinden. We hebben wel oncologen, röntgenologen, reumatologen, endocrinologen, gynaecologen en cardiologen, maar holistische hartdokters komen in ons land niet voor. De holistische geneeskunde maakt sowieso geen deel uit van het Nederlandse medisch-universitair onderwijs. En holistische cardiologie al helemaal niet. En dat is jammer, heel jammer. Want hartpatiënten zouden bij zo`n benadering enorm gebaat zijn, is mijn persoonlijke overtuiging. Het is ook de mening van prof. dr. Joel K. Kahn, cardioloog, hoogleraar klinische geneeskunde aan de Wayne State Universiteit, directeur van het Cardiac Wellness Centre en medeoprichter van de International Society of Integrative Metabolic and Functional Cardiovascular Medicine. Hij heeft meer dan 150 medische artikelen en monografieën op zijn naam staan en had zitting in diverse redacties van medische tijdschriften. Eén van zijn  boeken is zojuist in het Nederlands verschenen met de uitnodigende titel Het Gezonde Hartboek – Hoe zorg je zo goed mogelijk voor je belangrijkste orgaan. Wat mij betreft een “must read” voor elke hartpatiënt en voor iedere Nederlander die wil voorkomen dat ie het wordt. Lees “Holistische hartdokter” verder

Hoofdpijnwijn?

 Sekundo
© Sekundo

Mijn vrouw en ik drinken graag een glaasje rode wijn bij de maaltijd. Dat doen we niet alleen voor de gezondheid, maar ook omdat we het lekker vinden. Maar we slobberen niet. Alcohol moet nu eenmaal met mate gedronken worden. Vanwege zijn nadelige kanten maar ook omdat twee bescheiden glaasjes voor mij precies voldoende plezier opleveren. Ga ik een enkele keer over die grens, dan ben ik voor de rest van de avond verzekerd van een stevige hoofdpijn. Niet erg gezellig dus. Overigens is die ingebouwde “snelheidsbeperking” wel handig want je spaart zowel je lever als je portemonnee.  Ik heb voor die alcoholbegrenzing geen verklaring, maar ik vermoed dat ik geboren ben met traag werkende leverenzymen die er hun gemak van nemen als ze alcohol moeten afbreken. Collega-voedingskundigen gooien het op de sulfiet (zwaveldioxide), dat in beperkte hoeveelheden aan wijn wordt toegevoegd. Maar dat is nog maar de vraag. Lees “Hoofdpijnwijn?” verder