Nattokinase tegen atherosclerose

Nattokinase is het geneeskrachtige enzym in natto. Natto is een gefermenteerd sojagerecht uit Japan dat ook diverse andere gezonde stoffen bevat zoals vitamine K2 en de probioticastam Bacillus subtilis. Nattokinase wordt echter als de meest actieve functionele component van natto beschouwd sinds in 1987 de fibrinolyse van natto vastgesteld werd en natokinase uit natto werd geïsoleerd. Fibrinolyse wil zeggen het oplossen van eiwit in gestold bloed. Ook is nattokinase een natuurlijke ACE remmer hetgeen de bloeddrukverlagende werking verklaart die is vastgesteld in ander onderzoek. In deze studie werd onderzocht of nattokinase effect heeft op atherosclerose van de halsslagader en op hyperlipidemie (verhoogde cholesterolgehaltes).

De proefpersonen waren patiënten met  atherosclerotische plaques in de halsslagader in de leeftijd van 45 tot 75 jaar. Het onderzoek had bij aanvang 82 deelnemers van wie er 76 het onderzoek voltooiden. Men werd in twee groepen verdeeld die zo goed mogelijk ‘gematched’ waren zoals te zien is in onderstaande tabel.

NK groep kreeg 2 x daags 3000 FE nattokinase per dag. De ST groep 20 mg simvastatine

Men kreeg, gedurende een half jaar 2 x daags 3000 FE (fibriolytische eenheden) of 20 mg simvastatine, dit is een standaardbehandeling. In beiden groepen bleek de atherosclerose te zijn verminderd. In de nattokinasegroep bleek de verbetering echter veel groter.

Lees verder “Nattokinase tegen atherosclerose”

Cholesterolstijging of daling door koolhydraatarm dieet?

Als mensen overstappen op een koolhydraatarm dieet zoals het ketogeen dieet 1 , dan daalt vaak het ‘slechte’ LDL- cholesterolgehalte. Bij sommige mensen treedt er echter een sterke stijging op van dat gehalte. Nu is er een duidelijk patroon in ontdekt. Bij slanke, ogenschijnlijk gezonde en sportieve mensen zal het LDL- cholesterolgehalte veelal sterk stijgen terwijl mensen met obesitas een daling kunnen verwachten. Deze ontdekking zet het denken over de rol van cholesterol in het ontstaan van atherosclerose op zijn kop.

Men voerde een meta-analyse uit van alle goed gecontroleerde, klinische onderzoeken waarbij een dieet met minder dan 130 gram koolhydraten per dag werd gegeten en waarbij het BMI van de deelnemers bekend was en de LDL-cholesterolgehaltes waren gemeten. 41 onderzoeken met in totaal 1379 deelnemers voldeden aan de criteria. Bij mensen met een gezond gewicht (BMI<25) zag men gemiddeld een stijging van het ldl gehalte met  1,06 mmol/L. Bij mensen met een BMI tussen 25 en 35 was er gemiddeld geen verandering in het ldl door het koolhydraatarme dieet. Bij mensen met een BMI bij aanvang van 35 of hoger trad er een daling op van 0,18 mmol/L.  De BMI index had een veel sterker effect dan het verzadigd vet gehalte in de voeding.

Dit onderzoek is geïnspireerd op de ontdekkingen en theorieën van David Feldman.  Hem was opgevallen dat sommige mensen op een ketogeen dieet of op een carnivoor dieet bepaalde extreme lipidecijfers laten zien. Hij Noemt deze mensen “lean mass hyperresponders” (magere hyperreageerders).  De resultaten bij deze mensen zijn nog wat extremer. Slanke sportieve mensen, met een hoge energiebehoefte bij wie , als de glycogeen voorraden in de lever uitgeput zijn, vet moeten vrijmaken uit vetcellen om aan de energiebehoefte te voldoen. Deze vetcellen worden in de lever weer omgezet in triglycerides. Deze worden dan vervoert door VLDL om af te geven als energie aan de cellen. Via IDL wordt VLDL LDL. Deze bevatten niet veel triglycerides meer maar meer cholesterol. Er is een grote omzet in vetmetabolisme. Dit lipideprofiel wordt gekenmerkt door hoge LDL gehaltes, hoge HDL gehaltes (totaalcholesterol is dus ook hoog) en erg lage triglyceridegehaltes.  Als opnieuw het koolhydraatgehalte in de voeding stijgt, daalt het vetmetabolisme, en het daaraan gekoppelde LDL gehalte, weer snel. Dit is een zeer beknopte samenvatting van de hypotheses van David Feldman.

Een dergelijk hoog LDL gehalte wordt doorgaans als gevaarlijk beschouwd terwijl de HDL en triglyceridegehaltes juist heel gunstig zijn. (bron afbeelding)

De vraag is nu of een koolhydraatarm dieet daarom slecht is voor het hart en de bloedvaten van slanke mensen? Lees verder “Cholesterolstijging of daling door koolhydraatarm dieet?”

Berberine vermindert atherosclerose

Beelden van de echografie van de halsslagader

In een onderzoek bij patiënten met atherosclerose bleek dat er na inname van 500 mg berberine, 2 keer per dag gedurende 4 maanden, een gemiddelde afname van plaquescore met 3,2% optrad; terwijl de plaquescore bij de patiënten in de controlegroep die werden behandeld met rosuvastatine plus aspirine of clopidogrelsulfaat of ticagrelor  de plaquescore  met 1,9% toenam. Een afnam van de plaquescore wordt zelden of nooit gerapporteerd Lees verder “Berberine vermindert atherosclerose”

Foliumzuur bij diabetes

© Hilde Vriens

Een recent belangrijk onderzoek onder diabetici type 2 liet opmerkelijk gunstige effecten zien door dagelijkse suppletie met de B- vitamine foliumzuur. Het verbetert diverse risicofactoren voor hart- en vaatziekten. Ook werd het nuchtere bloedsuikergehalte in dit onderzoek verlaagd.

Een hoog homocysteïnegehalte is een risicofactor voor hart- en vaatziekten, trombose en ook voor diverse psychische klachten en voor achteruitgang van het denkvermogen. Metformine is de meest gebruikte medicatie bij diabetes. Eerder is aangetoond dat metformine het homocysteïnegehalte laat stijgen tenzij er gelijktijdig extra foliumzuur bij wordt gegeven. Een hoog homocysteïnegehalte kan ook de afgifte van insuline verminderen doordat het schade toebrengt aan de eilandjes van Langerhans.   Een nieuw ontdekte risicofactor  voor cardiovasculaire aandoeningen is sortilin.  Sortilin is in verband gebracht met ontsteking en verkalking van de slagaderwand, insulineresistentie en een verstoord lipoproteïnemetabolisme. Het hs CRP gehalte is een bekende ontstekingsfactor die een indicatie geeft van de mate van (laaggradige) ontsteking en wordt – bij afwezigheid van een infectie – ook als risicofactor voor hart- en vaatziekten gezien. Lees verder “Foliumzuur bij diabetes”

Selenium en co-enzym Q10 suppletie verhindert verkorting telomeren

Chromosomen (grijs) van de mens met aan de uiteinden de telomeren (wit) (Wikipedia)

Volgens  de analyse van het bloed van een eerder Zweeds onderzoek, dat we hier hebben besproken, vond er geen verkorting van de telomeren plaats in de groep die extra selenium en co-enzym Q10 had gekregen.

De lengte van de uiteinden van de chromosomen – de telomeren – geeft aan hoeveel celdelingen er nog mogelijk zijn. Er is een verband tussen korte telomeren en veroudering en de kans op aandoeningen die op latere leeftijd optreden. Chronische ontstekingsprocessen versnellen het aantal celdelingen en verkorten daarmee de lengte van de telomeren. Er is echter ook een enzym – telomerase – dat de telomeren kan verlengen. Lees verder “Selenium en co-enzym Q10 suppletie verhindert verkorting telomeren”

Berberine verlaagt cholesterol

Berberine is een kruidenextract dat gewonnen kan worden uit diverse planten waaronder de zuurbes (berberis vulgaris) en de Canadese geelwortel (hydrastis canadensis). Deze kruidenextracten worden gebruikt in diverse traditionele geneeswijzen bij verschillende aandoeningen. Momenteel is berberine vooral populair om het bloedsuikergehalte te helpen reguleren. Een recent onderzoek liet een duidelijke verlaging van de cholesterolwaardes zien bij mensen bij wie dit licht was verhoogd. Dit effect werd ook al in eerdere onderzoeken waargenomen. Lees verder “Berberine verlaagt cholesterol”

Omega-3-vetzuren, vitamine D, en preventie van hart- en vaatziekten

In de VS is een erg groot dubbelblind onderzoek uitgevoerd naar de effecten op de gezondheid van extra vitamine D en omega-3 vetzuren uit vis. Dit onderzoek had meer dan 25 000 proefpersonen. Vorig jaar schreven we over de resultaten m.b.t. de mogelijke bescherming van vitamine D tegen kanker. Nu gaat het over cardiovasculaire aandoeningen zoals hartaanvallen en beroertes en de sterfte t.g.v. van hart- en vaatziekten.

Hier ziet u de opzet van het onderzoek. Er waren 4 groepen. Vitamine D + placebo, EPA/DHA plus placebo, Vitamine D + EPA/DHA en placebo +placebo.

De deelnemers gebruikten gemiddeld 5,3 jaar de capsules. De dosering was 2000 IE vitamine D per dag en 1 gram (1000 mg) EPA+DHA per dag.

Lees verder “Omega-3-vetzuren, vitamine D, en preventie van hart- en vaatziekten”