Rubriek: Artikelen van Anthon de Bont

Graantje meepikken?

©Daria Shevtsova

Wetenschappers van de Tufts University in Boston (U.S.A.) drukken ons nogmaals op het hart dat het nuttigen van volkoren producten een veel positievere bijdrage levert voor gezondere darmen en betere immuunreacties dan alle ontbijtreepjes en witte boterhammetjes te samen. Gebruikers van een voedingspatroon met veel volkorengranen hadden minder ontstekingsbevorderende darmbacteriën,  een betere zuurgraad in hun ontlasting en meer goede bacteriën die korte ketenvetzuren produceren. De zuurgraad van ontlasting is een belangrijke maatstaf voor de beoordeling van de kwaliteit van aanwezige darmflora. Deze waarde geeft het resultaat weer van alle microbiële stofwisselingsprocessen in de dikke darm. Overigens niet te verwarren met de zuurgraad in de rest van het lichaam.

Lees verder

Omzien in verwondering

Deze aanhef verwijst niet naar de memoires van de bekende Nederlandse historica Annie Romein-Verschoor, maar is hier bedoeld in de betekenis van “verbaasd terugblikken”. Want dat doet Gert Schuitemaker. Na meer dan 30 jaar als orthomoleculair voedingsdeskundige te hebben gewezen op de kracht van voeding en voedingssupplementen bij de preventie en behandeling van ziekten is hij nog steeds verwonderd. Waarom ? Omdat na al die jaren de gesprekken in de spreekkamer van de dokter hoofdzakelijk over medicijnen gaan en voedingsadviezen niet verder komen dan “minder vet en minder zout gebruiken mevrouw”. Niet alleen is de artsenopleiding op het gebied van voeding volstrekt ontoereikend. Sterker nog, de aanzwellende stroom informatie over de gunstige werking van vitaminen en mineralen wordt door de meeste medische professionals genegeerd en eenvoudig terzijde geschoven als “niet bewezen”.  Lees verder

Primum non nocere

Ofwel in gewoon Nederlands: “breng allereerst geen schade toe”.  Die uitspraak is onderdeel van de Nederlandse artseneed die dokters afleggen als ze aan het eind van hun studie hun diploma in ontvangst nemen. De eed begint met de zin: “Ik zweer/beloof dat ik de geneeskunst zo goed als ik kan zal uitoefenen ten dienste van mijn medemens” Het Latijnse  “primum” wordt in de vierde zin gevonden en die luidt dan voluit: “Ik zal aan de patiënt allereerst (primum) geen schade doen. Ik luister en zal hem goed inlichten”. Een voortreffelijk voornemen en heel veel artsen trachten dit nobele streven werkelijk in praktijk te brengen. Maar wat als artsen zelf niet goed worden ingelicht of zelfs regelrecht worden misleid ? Dan ontstaat er een probleem, zowel voor henzelf als voor de patiënt. Lees verder

Laat voeding uw medicijn zijn!

Als u deze tekst in de zoekwijzer zou intypen – de ruimte rechtsboven gemarkeerd door een loepje- dan ontdekt u niet alleen dat deze uitspraak ( van Hippocrates) heel wat keren in onze blogjes opduikt maar een gevleugeld woord onder orthomoleculair voedingskundigen is geworden. En terecht, want de kracht van een gezond voedingspatroon ter bevordering van vitaliteit en ter preventie van allerlei kwalen staat steeds meer in de belangstelling. Met onbewerkte voeding is heel veel gezondheidswinst te behalen en het is een vreugde te constateren dat ook onder een groeiend aantal artsen de belangstelling hiervoor toeneemt. Maar wat voor de één gezond is, kan voor een ander verkeerd uitpakken. Bovendien spreken wetenschappelijke onderzoeken elkaar soms tegen zodat het niet altijd makkelijk is om op voedingsgebied verstandige keuzes te maken. Vragen als “is koffie nu wel of niet gezond “, “verzadigd vet, daar krijg je toch een hartkwaal van” of ” als mijn cholesterol verhoogd is mag ik dan nog wel eieren eten “? vereisen een duidelijk en zoveel mogelijk “evidence based”antwoord.

Terug naar de natuur Lees verder

Humor in het basispakket?

BLOTTO (“Ladderzat”) – hoewel ik de film (uit 1930 !) al meer dan 25 keer heb gezien moet ik er telkens weer onbedaarlijk om lachen. Stan Laurel (“de Dunne”) wil een avondje uit met zijn vriend Oliver Hardy (“de Dikke”), maar mag niet van zijn vrouw. Geheel tegen haar wil en na veel gedraai weet hij toch zijn zin te krijgen. Stan meent zijn feestavondje nog eens extra glans te moeten geven door onder zijn jas een fles sterke drank mee te smokkelen. Althans dat denkt hij, niet wetend dat mevrouw Laurel net voor zijn vertrek de inhoud heeft verruild voor een mengsel van koude thee plus ingrediënten uit haar keukenkastje. Bij het idee haar stevig bij de neus te hebben genomen krijgen de heren in de pub een niet te beteugelen lachbui. Lekker puh ! Maar Stan`s vrouw, inmiddels gewapend met een dubbelloops jachtgeweer, weet het stel te vinden en onthult van achter haar tafeltje de ware inhoud van de fles: koude thee. De lach van de jongens verstomd. Een dolkomische scene ! Lees verder

Honger naar geweld

Midden jaren 70 van de vorige eeuw waren er zoveel anekdotes in omloop over de invloed van voeding op gedrag, dat de Amerikaanse criminoloog Schoenthaler van de California State University het tijd vond hier research naar te doen. In de jaren 80 begon hij zijn onderzoek onder jeugdige delinquenten in inrichtingen en toonde aan dat verbetering van de voeding plus – en vooral – het gebruik van extra vitaminen in de vorm van voedingssupplementen tot een dramatische afname leidde van allerlei vormen van crimineel gedrag. Specifiek kregen de deelnemers meer volkorenbrood en fruit,  maar minder suiker en frisdrank. Na wijziging van de maaltijdsamenstelling werd in elk van de deelnemende inrichtingen een afname van agressief asociaal gedrag met gemiddeld 48% gemeld. De verbeteringen bleken van blijvende aard en hielden minstens een jaar aan. Zo`n 15 jaar geleden schreef apotheker en doctor in de geneeskunde Gert Schuitemaker over de bevindingen van Schoenthaler een helder boek met bovengenoemde titel. Omdat dit thema maatschappelijk gesproken actueler is dan ooit kwamen acht Australische wetenschappers in mei van dit jaar met een nieuw rapport getiteld Micronutrient Therapy for Violent and Aggressive Male Youth: An Open-Label Trial.  
Lees verder

Als je niet schiet, kun je niet scoren…

© Naypong at FreeDigitalPhotos.net

Voetbal is een sport die veel wordt beoefend. Het geeft veel mensen plezier, maar het leidt ook tot veel blessures. In 2014 ontstonden er een miljoen veldvoetbalblessures; ongeveer 22% van het totaal aantal sportblessures. In bijna alle gevallen (87%) ontstond zo`n blessure acuut. Vier op de vijf was een blessure aan het been, is te lezen op de site van het Kenniscentrum Sport (www.kenniscentrumsport.nl). Maar niet alleen doen blessures een aanslag op het herstellingsvermogen van het lichaam van de voetballer. Ook zonder blessures wordt er veel van het fysieke uithoudingsvermogen van de spelers geëist. Goede voeding is dan ook van het grootste belang, is de mening van Dr. Günay Eskici, biochemicus en voedingskundige aan de Turkse Universiteit van Erzincan. Zij verzamelde alle beschikbare literatuur over dit onderwerp en schreef er in  The International Journal for Vitamin and Nutrition Research een uitgebreid artikel over. Lees verder

Altijd trek?

Praktisch alle adviezen voor gewichtsverlies van regeringswege en voedingscentra zijn terug te voeren op de bewering dat “elke calorie er één is”. Een aangename eenvoudige theorie. “Minder eten en meer bewegen” luidt de eenvoudige boodschap. Consumeer minder calorieën dan je verbrandt en je verliest gewicht. Maar er is een probleem: dit advies klopt niet, althans niet voor mensen op lange termijn. Het aantal obesitasgevallen blijft op historische hoogte, ondanks het voortdurende hameren op de juiste caloriebalans door allerlei instanties. De voedingsindustrie heeft daar met haar “slechts 100 calorieën verpakkingen” handig op ingespeeld. Bovendien heeft de sinds de jaren 1970 gebruikelijke methode om de calorieconsumptie te beperken – met een vetarm dieet- zwaar gefaald. Who says ? Professor Dr. David Ludwig, arts en hoogleraar Kindergeneeskunde en Voedingsleer aan de Harvard University in de U.S.A. Vermageringsdiëten werken niet, zegt hij omdat de uitgangspunten niet kloppen. Lees verder

De borrel op de korrel

©digitalart op freedigitalphotos.net

Een van mijn eerste bijdragen aan deze site was een artikel over de gezondheidsaspecten van wijn ( In Vino Veritas) drie jaar later gevolgd door een opstelletje over bier ( Leve de Man die het Bier uitvond ! ). Vooral de in rode wijn voorkomende proanthocyanidinen, flavonolen en resveratrol, zijn substanties waarvan vaststaat dat die gezondheidsbevorderende eigenschappen hebben. Ik schreef ook vriendelijke dingen over xanthohumol vanwege zijn anti-oxidatieve eigenschappen en silicium, een mineraal noodzakelijk voor botopbouw, beide rijkelijk aanwezig in bier. Maar zowel bier als wijn zijn alcoholische versnaperingen en zoals die goede oude Hippocrates, grondlegger van de moderne geneeskunde, eeuwen geleden zo duidelijk formuleerde dient dat geestrijke vocht vooral “met mate en afgestemd op de persoonlijke conditie” te worden gedronken. Het aardige is dat die oude waarheden onlangs opnieuw werden bevestigd in een onderzoek van de University College London, gepubliceerd in The Journal of the American Heart Association.   Lees verder

Stille Slopers

“In mijn bedrijf stelde ik de mensen destijds in de gelegenheid om zich tweejaarlijks medisch te laten keuren”, zegt Wim Zeegers, 78 jaar oud, vitaal van lijf en leden en gepensioneerd ondernemer op het gebied van technische installaties in gebouwen. “Zelf deed ik daar ook aan mee. Mij werd het advies gegeven om contact op te nemen met mijn huisarts die zei: ‘uw cholesterolwaarde van 8,5 mmol/l is te hoog, maar daar hebben we tegenwoordig een pilletje voor, Zocor.’ De cholesterolhype was toen (1991) zo`n beetje in opkomst, maar ik had verder geen idee. Het advies heb ik nooit opgevolgd en daar heb ik – na 25 jaar statinevrij door het leven te zijn gegaan – geen spijt van”, aldus Wim. En waarom niet ? Wim Zeegers veranderde zijn voedingspatroon, waardoor zijn te hoog geachte cholesterol daalde naar 5,8. Het zogenaamde goede cholesterol steeg met een kwart. “De spectaculaire verandering van de cholesterolwaarden was voor mij het bewijs voor de invloed van voeding”, zegt Wim.  Later ontdekte hij dat de meeste ziekten ontstaan door (matige tot ernstige) voedingstekorten. “Die kun je beschouwen als stille slopers van je lichaam. Je hoort ze niet, je ziet ze niet en je voelt ze niet. Totdat alle compensatiemechanismen en reserves van je lichaam zijn uitgeput. Dan kan de klap hard aan komen”, voegt Wim er aan toe. Lees verder

De Microbioomoplossing

“Een vijfdaagse antibioticakuur kan wel een derde van je darmbacteriën onderdrukken en hoewel veel van deze soorten uiteindelijk terugkeren, kan het hele herbevolkingsproces maanden of zelfs jaren duren. De realiteit is dat voor velen van ons met een beschadigd microbioom de kans bestaat dat we nooit al onze essentiële bacteriën terugkrijgen” schrijft de bekende Amerikaanse gastro-enteroloog dr. Robynne Chutkan. En zoals de informatie op deze site in overvloedige mate aangeeft kan dit voor je gezondheid zeer ernstige gevolgen hebben. Maar de vraag blijft: als we dan in een crisissituatie niet onder een noodzakelijke antibioticakuur uit kunnen, wat dan ? Een poging om met behulp van probiotica de schade zoveel mogelijk te herstellen is in zo`n geval zeker op zijn plaats. Maar welke probiotica kiezen we dan en welke stam doet wat ? 

Lactobacillus acidophilus
Deze stam fermenteert suikers in melkzuur en produceert amylase, dat koolhydraten helpt te verteren. Het is één van de meest gangbare probiotica en wordt in veel zuivelproducten commercieel toegepast. Het is uiterst bestendig tegen maagzuur en hecht zich goed aan darmcellen, zodat het helpt woekering van opportunistische soorten te voorkomen. Dr. Chutkan vergelijkt dit met goede bacteriën die als het ware alle barkrukken bezetten zodat slechte bacteriën geen drankje kunnen bestellen…. Lees verder

Heeft u een lekkende darm?

Darmkanker, darmpoliepen, galstenen en leverontsteking zijn ziekten die al heel lang bestaan. Ze zijn betrekkelijk eenvoudig op te sporen door middel van onderzoek van het spijsverteringskanaal. Maar een diagnose als een lekkende darm – “leaky gut” in het Engels – is heel wat gecompliceerder en moeilijker te stellen. Dit heeft tot gevolg dat er nog al wat scepsis over dit medische probleem bij regulier werkende artsen bestaat. De kans dat uw huisarts u meewarig aankijkt als u met het vermoeden van een lekkende darm op zijn spreekuur verschijnt is dan ook groot. Maar de bewijzen dat een lekkende darm wel degelijk een echte en herkenbare aandoening is stapelen zich op. 

Wat is een lekkende darm ?
De binnenbekleding van ons darmstelsel kan vergeleken worden met een heel fijnmazig visnet. Hyperpermeabiliteit zoals de wetenschappelijk benaming luidt, verwijst naar een situatie waarbij de kleine mazen in dat net groter worden en dingen doorlaten die daar in normale omstandigheden niet doorheen kunnen. Zoals u vermoedelijk weet heeft het darmslijmvlies een tweeledige functie: enerzijds substanties doorlaten om de lichaamscellen van de nodige voedingsstoffen en energie te voorzien, anderzijds het lichaam te beschermen tegen potentieel schadelijke stoffen en/of indringers. Als de mazen in het net groter worden komt deze barriërefunctie in gevaar en kunnen bacteriën, virussen, onverteerbare voedseldeeltjes en giftige afvalproducten door het darmslijmvlies de bloedbaan in lekken en het immuunsysteem (over)prikkelen. Normaal gesproken zouden deze stoffen via de stoelgang het lichaam moeten verlaten en met de ontlasting in het riool verdwijnen. Echter, als vreemde substanties via het darmslijmvlies de bloedbaan gebruiken als middel om het spijsverteringsstelsel te verlaten dan ligt een hele serie potentiële narigheden op de loer zoals chronische ontstekingen, het chronisch vermoeidheidssyndroom, voedselallergieën, depressie, hartfalen, overgewicht , auto-immuunziekten zoals Crohn en coeliakie ,pijnlijke gewrichten, hoofdpijn,  prikkelbare darmsyndroom en huiduitslag. Het is echter niet altijd duidelijk of de lekkende darm oorzaak of gevolg is van deze gezondheidsproblemen. Lees verder