Vitamine C , verkoudheid en vitaliteit

© tripb .  Rijke bron van vitamine C

© tripb . Rijke bron van vitamine C

De eerste verschijnselen van een vitamine C tekort zijn niet opmerkelijk voor wie er niet op bedacht is: vermoeidheid, malaise en neerslachtigheid. Over de optimale hoeveelheid vitamine C die een mens dagelijks binnen dient te krijgen daarover zijn de meningen zeer verdeeld, zelfs onder de auteurs van deze website en zelfs tussen de diverse officiële instanties. De Europese EFSA beveelt een vitamine-C-status van minstens 50 µmol/l (nuchter plasma vitamine C) aan. Dit zou betekenen dat een man van 70 kg minstens 110 mg vitamine C per dag zou dienen binnen te krijgen, zo stelt de EFSA.  In Nederland is de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid echter 70 mg en in de VS 90 mg. Het Linus Pauling Institute, een afdeling van Oregon State University waar veel voedingswetenschappers werken, acht 400 mg vitamine C per dag de optimale hoeveelheid voor de meeste mensen.  Rokers en ouderen hebben nog wat meer nodig. Ik ben geneigd me bij deze mening aan te sluiten en ook diverse auteurs, zoals Kris Verburgh van de Voedselzandloper zijn deze mening toegedaan. Zelfs bij de consumptie van vijf porties groente en fruit per dag zal de dagelijkse inname zelden meer dan 250 mg per dag zijn. Daarom raadt het Linus Pauling Institute iedereen  aan twee maal daags 250 mg vitamine C extra in te nemen. Collega auteur Anthon volgt de zogenaamde “dynamic flow”methode en meent daardoor goede gronden te hebben voor drie maal daags 1000 mg vitamine C als een meer adequate dosering. Hij baseert zich o.a. op het werk van Steve Hickey , Robert Cathcart en Linus Pauling.

Amerikaanse wetenschappers voerden een onderzoek uit onder 30 gezonde jonge mannen die geen vitaminetabletten gebruikten. Hun vitamine C spiegel was bij aanvang gemiddeld 30 µmol/l bij een dagelijkse inname van gemiddeld 100 mg vitamine C per dag. De helft kreeg nu, gedurende acht weken tijdens het hoogtepunt van het verkoudheidseizoen, dagelijks een capsule met 1000 mg vitamine C of een placebo. In de placebogroep vielen 2 mensen af. Eén vanwege het niet volgen van het protocol en één omdat hij de eerste 24 dagen te kampen had met een hardnekkige verkoudheid. De resultaten van de overigen: het aantal mensen dat verkouden werd was 45% lager in de vitamine C groep (7 t.o.v. 11) en de duur van de verkoudheden was 59% korter. Ook bleek dat men in de vitamine C groep iets actiever was geworden wat mogelijk te danken is aan het verminderen van een aan een vitamine C tekort te wijten neerslachtigheid bij enkele personen. Opvallend is dat de vitamine C spiegel veel lager is dan deze zou moeten zijn volgens het onderzoek waarop de EFSA aanbeveling is gebaseerd. In de vitamine C groep, waar de dagelijkse inname dus circa 1100 mg per dag was, steeg deze tot gemiddeld 42 µmol/L d.w.z. lager dan het ideale gehalte van minstens 50 µmol/l. Wellicht is mijn inname van 500 mg vitamine C per dag dus toch aan de lage kant.

Het effect van extra vitamine C op verkoudheid is al vaak onderzocht. De resultaten zijn niet altijd hetzelfde. De laatste meta-analyse beoordeelde 29 placebogecontroleerde studies waarbij de proefpersonen ten minste 200 mg per dag hadden gekregen. Men concludeerde dat voor de gewone bevolking vitamine C geen bescherming bood tegen het optreden van een verkoudheid. Alleen bij mensen die onder grote lichamelijke stress staan, zoals soldaten en hardlopers, bleek extra vitamine C 52% bescherming te bieden. De duur en de ernst van een verkoudheid lijkt wel te verminderen door extra vitamine C, aldus de auteurs van de meta-analyses. Vooral bij kinderen lijkt dit effect tamelijk groot.

Vitamin C Supplementation Slightly Improves Physical Activity Levels and Reduces Cold Incidence in Men with Marginal Vitamin C Status: A Randomized Controlled Trial
Carol S. Johnston. Nutrients. Jul 2014; 6(7): 2572–2583.
Vitamin C for preventing and treating the common cold Hemilä H., Chalker E. Cochrane Database Syst Rev. 2013 Jan 31

Vitamin C for Preventing and Treating the Common Cold Robert M Douglas Harri Hemilä PLoS Med 2(6): e168 2005

Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *